„W miesiącu maju 1943 roku w gazetach „Krakauer Zeitung” i w „Nowym Głosie Lubelskim” ukazały się obszerne dane z miejsca masowego morderstwa w Katyniu. Do tego celu była powołana Międzynarodowa Komisja przez Niemców, wchodzili do niej przedstawiciele medycyny sądowej, znani profesorowie z wyższych uczelni Europejskich: z Węgier, Bułgarii, Belgii, Danii, Włoch, Finlandii, Holandii z neutralnej Szwajcarii oraz byłego Polskiego Prezesa Rady Ministrów profesora Kozłowskiego, doktora Wodzińskiego oraz polskiego księdza” – czytamy w zapiskach Bronisława Sikory.

„Pod koniec marca 1943 r. przyjechałem do Rawy Ruskiej prowadzonym jako obsługa pociągiem. Tam na stacji kolejowej na kilku torach stały długie transporty kolejowe, wojskowe armii włoskiej. Oprócz krytych wagonów, gdzie jechali żołnierze, były wagony odkryte (lary), gdzie były na nich samochody ciężarowe, działa, nawet czołgi” – pisał Bronisław Sikora we wspomnieniach dotyczących marca 1943 roku. „Jak miejscowi kolejarze nas poinformowali, Włosi zbuntowali się i nie zezwalają na doczepienie parowozów do ich składów i dalszej jazdy na front wschodni, żądając ażeby ich pociągi odesłano z powrotem do Włoch. Bardzo przyjemnie Włosi są nastawieni do polskiej ludności. Widząc nas, polskich kolejarzy skandalicznie (w ówczesnych warunkach – przyp. red.) wołali: Viva Polonia, Viva Italiana (niech żyje Polska, niech żyją Włosi). Za masło czy inną żywność wymieniali swoje karabiny czy inną broń”.

17 września 1939 roku Armia Czerwona, łamiąc polsko-sowiecki pakt o nieagresji, wkroczyła na teren naszego kraju. Walcząca z Niemcami Polska została zaatakowana przez Związek Radziecki. Agresja była realizacją paktu Ribbentrop-Mołotow zawartego 23 sierpnia 1939 roku w Moskwie pomiędzy Niemcami a ZSRR.