„Między pięknymi górami Roztocza rozłożyła się biedna wieś, Sochy. Piaszczysta i kamienista gleba skąpe dawała plony, ludzie dorabiają i dorabiali w sąsiednim, uprzemysłowionym Zwierzyńcu. Dwa razy byłem w Sochach, chodziłem od chaty do chaty, rozmawiałem z tymi ludźmi, których niewielu zostało przy życiu” – czytamy w niepublikowanych dotąd w całości wspomnieniach Michała Bojarczuka pt. „Zamość w czasach okupacji”. „Tragedia miała miejsce 1 czerwca 1943 roku, był piękny, słoneczny ranek, ptaki śpiewały w pobliskim lesie, zboża lekko falowały, cieszyły się serca chłopskie, że chleba może wystarczy na przetrwanie ciężkiej niedoli, strasznej okupacji. Była godzina piąta rano, ludzie spali, jeszcze, gdy oddziały "Sonderkommando", "Schutzpolizei" i Ukraińcy, będący na służbie niemieckiej, otoczyły wieś zwartym pierścieniem. Rozpoczęła się straszna tragedia”.

1 czerwca 1943 r. to tragiczna data w historii Zamojszczyzny. Niemieccy żołnierze otoczyli wieś Sochy (gm. Zwierzyniec) i rozpoczęli pacyfikację. Zginęło prawie 200 mieszkańców, w tym wiele kobiet i dzieci. Wieś została niemal doszczętnie spalona. Była to jedna z najbardziej brutalnych zbrodni popełnionych przez niemieckiego okupanta na polskiej ludności.

1 czerwca 2024 r. odbyła się uroczystość upamiętniająca 81. rocznicę pacyfikacji wsi Sochy (gm. Zwierzyniec). W 1943 roku niemieccy żołnierze otoczyli wieś i rozpoczęli pacyfikację. Zginęło tam prawie 200 mieszkańców, w tym wiele kobiet i dzieci. Wieś została niemal doszczętnie spalona.